Bay...

Ostatnio zabieram swój tyłek w troki i mojego psiaka pakuję na przednie siedzenie i jedziemy na spacer nad zatokę. Takie zielone miejsce, gdzie znajdują się boiska do baseballa, nogi, kosza itd. Bardzo sympatyczne miejsce. Zdjęć tam pięć na krzyż zrobiłem i mimo, że są nieciekawe wrzucę je :)

Manhattan

Kolejny wyjazd na Manhattan za mną. Tym razem jechałem załatwić pewną sprawę i po raz pierwszy jechałem zupełnie sam. Nie jest to żadne wielkie osiągnięcie, po prostu fakt warty odnotowania. Jechałem w celu dostania się do Konsulatu Generalnego Rzeczpospolitej Polskiej, by złożyć wniosek o wymianę paszportu. Ważność paszportu mija mi za jakieś 10 dni, a że plany wakacyjne mam dosyć bogate. Jeśli 1o dni urlopu można nazwać bogatym, to postanowiłem w końcu po 2 miesiącach przymiarek tam pojechać. Podróż minęła tym razem pod znakiem zabawy laptopem i zdobyciem jakże ważnej informacji. Otóż o ile na Long Island znalezienie jakiejś sieci jest dosyć ograniczone, to w okolicach centrum sieci pojawia się co nie miara, ponadto jest pełno sieci które nie posiadają żadnego zabezpieczenia. W związku z tym można na czyiś koszt pokorzystać w internetu. Do konsulatu dostałem się około godziny 10.30 by o 11.00 dowiedzieć się, że mam złe zdjęcia. Poirytowany poszedłem więc do punktu gdzie można szybko strzelić sobie fotkę. Za 4 zdjęcia przyszło mi zapłacić $24, niby nie dużo ale gdy pomyślę, że za poprzednie 8 zapłaciłem tylko $8 to nóż się w kieszeni otwiera. Zdzierstwo. Wróciłem do konsulatu, gdzie ponownie ustawiłem się w kolejce i obserwowałem z coraz większym podirytowaniem pozostałą część uczestników jakże przemiłego spotkania.
Całkiem niedawno pisałem o poziomie umysłowym amerykanów i zacząłem się zastanawiać, co takiego jest w naszym narodzie, że ich traktujemy jak debili, podczas gdy sami nie jesteśmy lepsi. Jeden miły młodzieniec rozmawiający na pół sali w połowie po angielsku, w połowie po polsku pragnący chyba ukazać narodowi, że tak on sławny pan nikt zna język Szekspira. Przemiły starszy pan, który nie posiada polskiego paszportu od ponad 40 lat, nie potrafiący bez pomocy urzędnika wypełnić prostego wniosku, gdzie trzeba wpisać imię, nazwisko, imiona rodziców, nazwisko rodowe matki, rok urodzenia itd.
Po części może i ma rację, ja sam miałem drobne problemy, gdy przyszło do wpisania koloru oczu. Szukałem w starym paszporcie i się nie doszukałem. Musiałem poprosić fana szekspira by mi pomógł, zrobiło mi się głupio.
Zawstydzony spojrzałem w stronę pana, który nie miał pojęcia czym jest numer PESEL, pomyślałem wyjechał za młodu za chlebem, to nie wie. Ale po chwili się okazało, że ten przemiły jegomość posiadał w Polsce dowód osobisty. Oznacza to że spędził w tym kraju conajmniej 18 lat. Zrobiło mi się go żal, gdy na ślepo zaczął go szukać w akcie urodzenia, gdzie go zapewne nie miał.
Zaobserwowałem przeurocze siostry samarytanki z katedry niepokalanego poczęcia dzięciątka Jezus objawionego duchem świętym, które nie potrafiły słowa po polsku zamienić. Zrobiło mi się po raz kolejny wstyd, że osoba która uchodzi za Polaka nie zna swojego rodowitego języka.
3 godziny przyszło mi spędzić w tej przeuroczej kolejce, poczułem się ponownie jak w Polsce, gdzie by cokolwiek załatwić trzeba było się nie lada nastać w kolejce. Szkoda, że byłem za mały i nie pamiętam jak w latach 80-tych trzeba było ustawiać się bladym świtem za mięsem w kolejce. Cóż chyba aż tak dużo od tego czasu to się nie zmieniło.
Wypełniłem pismo o przesłanie mi paszportu do domu, bym nie musiał go odbierać osobiście i jeszcze raz przechodzić męki pańskiej.
Gdy już było po wszystkim wyszedłem przyjrzeć się społeczeństwu w którym obecnie się obracam. Nie zauważyłem znaczącej różnicy, wszyscy są tacy sami wszędzie. Może trochę ciemniejsi, może trochę grubsi, ale w każdym społeczeństwie jest to samo.
Wróciłem do domu, by zamknąć się sam w swoim małym spokojnym świecie, gdzie nikt mnie nie ocenia i ja nie muszę oceniać innych.

Super Bowl Poll

Ponad tydzień temu miało miejsce jedno z ważniejszych wydarzeń sportowych w US. Jeśli nie najważniejsze. Mowa tutaj o Super Bowl, czyli finale footballu amerykańskiego. W finale zagrali Chicago Bears i Indianapolis Colts.
Strona o NFL
Nie będę się tutaj rozpisywał o zasadach gry, gdyż nie ma to sensu. Polecam Wikipedię, tam świetnie jest wszystko wytłumaczone. Wbrew obiegowej opini w Polsce, football nie jest grą dla maminsynków. I nie jest marną podróbką rugby. Jest to gra zdecydowanie bardziej kontaktowa, dlatego gracze muszą nosić ochraniacze.
Mecz wygrali Colts i to oni są obecnie mistrzami - jak to się tutaj ładnie określa - świata.
Anyway, w związku z tym jakże doniosłym wydarzeniem, w każdym możliwym miejscu robi się różnego rodzaju zakłady. Również i w mojej firmie - mimo iż jest to zakazane - pojawiło się kilka Super Bowl Poll. Jak to dokładnie wygląda opiszę poniżej. Tak czy inaczej postanowiłem, zresztą tak jak w zeszłym roku zagrać. Wybrałem jeden z najtańszych wiedząc, że moje szczęście w loterii jest znikome. Zapłaciłem $5 i oznaczyłem swoje pole. Następnie o tym zapomniałem. Jakże duże było moje zdziwienie, gdy przychodząć w zeszłym tygodniu w poniedziałek do pracy wszyscy zaczęli mi gratulować. Okazało się, że wygrałem pierwszą i drugą kwartę, co przekładając na dolary daje kwotę $225. Biorąc pod uwagę inwestycję $5 chyba nie można narzekać.
A teraz przedstawię jak do tego doszło.

Rysunki zostały(zresztą jak cały wpis) wykonane w pracy, więc nie spodziewajcie się jakieś fenomenalnej jakości.

Ok, najpierw Rys.01... twórca poll, rysuje tabelkę 10 na 10. Co daje nam 100 miejsc na niej. Następnie zbiera pieniądze, z reguły $5 lub $10 za miejsce w kratce. Osoba która wykupiła miejsce, wybiera sobie wolne i wpisuje swojego nicka. Uwaga! Jedna kratka jeden nick.


Gdy już wszystkie pola są zapełnione. Twórca dodaje poziomo i pionowo na obrzeżach cyfry od 0-9 w zróżnicowanej kolejności, to one będą decydować czy ktoś wygrał czy nie i dodaje nazwy drużyn. Przykładowo final teraz był między Bears i Colts. Wynik jednej drużyny sprawdza się pionowo, drugiej poziomo. I tak załóżmy
wynik pierwszej kwarty to 12 dla Bears i 7 dla Colts. Czyli odnajdujemy liczbę 2 dla Bears i 7 dla Colts i w miejscu gdzie te dwie liczby się krzyżują znajduje się zwycięzca.


100 miejsc po $5 daje $500. Wygrać łącznie można 4 razy:
- 1 kwarta $75
- 2 kwarta $150
- 3 kwarta $75
- 4 kwarta $200
Tak sie złożyło, że ja miałem cyfry 4 dla i 6. W pierwszej kwarcie Bears mieli 14, a Colts 6, tak więc wygrałem pierwszą kwartę. Po drugiej okazało się, że również wygrałem, gdyż Bears nie zdobyli żadnego punktu, a Colts zdobyli 10, czyli wynik był 14-16. I takim sposobem wygrałem $225. Mam nadzieję, że ktoś zrozumiał moje tłumaczenie...

Jak Darwin

W czwartek t.j. 4 stycznia 2007 wziąłem sobie urlop i zabrałem ekipę do Museum of Natural History, było bardzo fajne, a samo Muzeum robi ogromne wrażenie. Standardowo wzięliśmy pociąg, a później subway tak by nie tracić sił i czasu na łażenie po Manhattanie. Muzeum znajduje się tuż przy Central Parku, a dokładniej przy 79th W.
Museum of Natural History

W związku z tym, że nie byliśmy jeszcze na SŁAWNYM Strawberry Fields
postanowiliśmy to miejsce odwiedzić, muzeum jest przy 79, a Strawberry Fields przy 72, więc jest to jak rzut beretem. Tutaj trochę informacji o tym miejscu.
Wikipedia

Jakże wielkie było nasze rozczarowanie(nie ostatnie w tym dniu), gdy przybyliśmy na miejscu. Poza marną tabliczką i czymś w rodzaju kostki na ziemi, nie ma tam nic ciekawego, nawet pomnika. No ale nie narzekajmy, w końcu byliśmy na Strawberry Fields.





Nie załamując się zbytnio chwilę później natrafiliśmy na pomnik, ale nie Johna Lennona, a jakiegoś kolesia o którym w życiu nie słyszałem :)



Teraz będzie mała sesja zdjęć z Central Parku. Wygląda jakby panowała tam jesień, ale to zmyłka, bo jest początek stycznia!











A tutaj na tych dwóch fotkach mamy wiewiórkę, których od metra jest w Nowym Jorku.







A tutaj już zdjęcia budynku muzeum.








W związku z tym, że pracuję w dobrej firmie, wstęp do muzeum mieliśmy za darmo, aczkolwiek z tego co się orientuję, to nie ma ustalonej z góry ceny za bilety i są dni kiedy można je odwiedzać za free. Dodatkowe opłaty za dodatkowe atrakcje(mimo, że miałem zniżkę) odpuściliśmy ze względu na ograniczoną ilość czasu. Najpierw udaliśmy się... do sklepu _-_ Wtedy wypowiedziałem historyczne słowa... "Czy nasza każda wycieczka musi się kończyć na zakupach?"
Po kupieniu sobie cacka bez dziurki, czyli gałązki z wydrążonym środkiem, do którego wsypano groch, żeby ładnie grało udaliśmy się na zwiedzanie. Warto wspomnieć, że ten instrument skutecznie doprowadzał do szału moich towarzyszy podróży(nie znają się na prawdziwej sztuce).

Na samym początku poczuliśmy się niezwykle swojsko, aż się chciało zacytować Stuhra z "Seksmisji"
- Bociek! Uratowani! Bociek!
ale w związku z tym, że był to orzeł, to nie wypadało. Wiem, że amerykanie i tak by się nie zorientowali co krzyczę, ale nie chciałem stać się sławny.



By w końcu natrafić na polskich polityków, ale w związku z tym, że nie byli zbyt rozmowni skierowaliśmy się szybko dalej.



I tak odwiedzaliśmy salę za salą, wystawę za wystawą.









Dodam tylko, że wszystkie te zdjęcia prezentują wypchane zwierzęta, to że część wygląda jak obrazy jest winą mojego aparatu i moich umiejętności :)
Następnie trafiliśmy do miejsca które zwaliło mnie z nóg. Pamiętam jako mały szczyl byłem wielkim fanem dinozaurów, i oto po ponad 10 latach moje marzenie się spełnia i czuję się jak archeolog. Wrażenie przecudowne, to trzeba zobaczyć na własne oczy!



To nie jest T-Rex.



A to nie jest Brontozaur



Ale to jest Stegozaur




Nie wiem co to :)





Następnie doszedłem do Triceratopsa i moje szczęście sięnęło zenitu, gdyż zawsze był to mój ulubiony dinozaur.





heh... owieczka...






A tutaj mamy szkielet Mamuta.



To nie jest wypchany dinozaur



A tutaj Steven Spielberg dostał natchnienia, by wyreżyserować pewien film.














Później doszliśmy do wystawy na temat drzew...



A tutaj sekwoja... wielkości dużej... Ciekawostką jest to, że dwóch kolesi scinało ją 13 dni. Na kolejnym zdjęciu możecie zobaczyć zdjęcie, jest to na nim ledwo widoczne, ale da się dopatrzeć szczegółów.





A tutaj mamy już łódeczkę wyrzeźbioną z jednego kawałka. Budulcem był bodajże cedr.




"Houston we have a problem!"
Reprodukcja łazika, ale z tego co się orientuję nie jest to Pathfinder.




Ok a teraz ważny news, ważę 70kg. co daje około 160 funtów. Funt to około 0.45 kg, ale ja zawsze dzielę przez 2 i wychodzi na prawie to samo.

A na zdjęciach wyjaśnienie dlaczego podawałem swoją wagę :)







Następnie doszliśmy do wniosku, że zostały nam tylko dwie rzeczy które chcemy zobaczyć. Pierwszą jest wieloryb, a drugą nasze drugie rozczarowanie. Najpierw trafiliśmy do sal z meteorytami, sejsmografami. Była tam fajna zabawka, sejsmograf miał czujnik w podłodze i mogłeś na niego naskoczyć i od razu zmieniał wykres, tak jakby gdzieś było jakieś trzęsienie ziemi :) Następnie trafiliśmy do 3 sejsmografów, które podłączone pod sieć na stałe badały czy gdzieś jest trzęsienie czy nie. I okazało się po 10 min update, że było małe bo małe w stanie Utah o mocy 3 stopnie :)

A tutaj sławetny wieloryb, uwierzcie że robi wrażenie... szczególnie gdy wchodzisz do sali i masz go centralnie przed sobą.


To zdjęcie fajnie wyszło :)







Następnie postanowiliśmy zobaczyć ostatnią atrakcję jaką jest Gwiazda Indii. Niestety dużo czasu straciliśmy na szukanie jej. Jest to szafir 563 karata... najpierw trzeba było wykombinować jak się tam dostać, gdyż jedna sala prowadząca do niej była zamknięta i trzeba było iśc na drugie piętro na sam koniec, a potem zejść na pierwsze... przeszliśmy dwie sale i minerały rzeczywiście były bardzo fajne, ale pojawiło się pytanie gdzie jest ta GWIAZDA INDII!! Aż w końcu ją znalazłem i... tu przyszło rozczarowanie... "przecież to jakiś marny kamyczek"...
Star of India




Wyszliśmy innym wyjściem...



A później znowu poczułem się swojsko... jakbym widział polskie kominy :) Z pewnością widzieliście jak woda paruje ze studzienek na filmach... I to nie jest żadnen wymysł, bo tak naprawdę jest. Ostatnio amerykanie chyba mieli jakiś skok techniczny, bo starają się temu zaradzić :]